مرا در روزی بارانی دفن کنید تا آتش قلبم خاموش گردد و درطابوتی بگذارید از چوب تا بدانند عشق من مانند چوب خاکستر شددستهایم را بر روی سینه ام قرار بدهید تا بدانند همیشه دوستداشتم کسی را در آغوش بگیرم چشمهایم را باز بگذارید تا بدانندهمیشه چشم انتظار بودم صورتم را رو به غروب آفتاب بگذارید تابدانند عشق م

نه می خواهم کسی دوستم داشته باشد این روزها سردم مثل دی، مثل بهمن، مثل اسفند مثل زمستان احساسم یخ زده آرزوهایم قندیل بسته امیدم زیر بهمن سرد احساساتم دفن شده نه به آمدنی دل خوشم نه از رفتن کسی غمگین این روزها پر از سکوتم... + نوشته شده در سه شنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 19:19 توسط محسن |